Dasar fiskal bermaksud mengubah cukai atau perbelanjaan kerajaan untuk mempengaruhi ekonomi. Jawapan fiskal menerangkan kesan yang mungkin ke atas hasil, baki belanjawan dan permintaan, dan menyatakan apa yang mesti benar supaya kesan itu berlaku.
Pelajaran ini menyusul menjejak perubahan kadar faedah dan kembali kepada belanjawan daripada membaca belanjawan rekaan, kerana kesan fiskal diukur berbanding belanjawan itu.
Apakah kesan yang mungkin?
Pemotongan cukai meninggalkan lebih banyak pendapatan kepada isi rumah untuk dibelanjakan. Perbelanjaan kerajaan yang lebih tinggi menambah terus kepada permintaan. Kedua-duanya mungkin menaikkan output apabila ada kapasiti terbiar, iaitu pekerja dan kilang yang tidak digunakan. Jika ekonomi sudah pada kapasiti penuh, permintaan tambahan lebih berkemungkinan menaikkan harga.
Belanjawan turut berubah. Pemotongan cukai menurunkan hasil pada mulanya. Perbelanjaan tambahan menaikkan defisit kecuali hasil bertambah. Namakan kesan permintaan dan kesan belanjawan.
Andaian apakah yang patut dinyatakan?
- Berapa banyak pendapatan tambahan dibelanjakan oleh isi rumah dan bukan disimpan.
- Sama ada ada kapasiti terbiar.
- Sama ada orang dan firma bertindak balas seperti dijangka.
- Sama ada kesan itu jangka pendek atau jangka panjang.
Contoh berlangkah
Dalam ekonomi rekaan Marlow, pendapatan bercukai ialah MD 400 juta dan kadar cukai pendapatan ialah 20%. Kerajaan memotong kadar kepada 15%.
Langkah 1, hasil sebelum: 400 × 20% = MD 80 juta.
Langkah 2, hasil selepas, dengan pendapatan tidak berubah: 400 × 15% = MD 60 juta.
Langkah 3, perubahan hasil: 80 − 60 = susutan MD 20 juta. Ini juga pendapatan tambahan yang tinggal pada isi rumah.
Langkah 4, tindak balas perbelanjaan: soalan menyatakan isi rumah membelanjakan 80% pendapatan tambahan. Maka perbelanjaan tambahan = 20 × 80% = MD 16 juta, dan 20 − 16 = MD 4 juta disimpan.
Langkah 5, maklum balas kepada hasil: katakan permintaan tambahan menaikkan pendapatan bercukai sebanyak MD 10 juta. Pada 15%, ia menambah 10 × 15% = MD 1.5 juta. Susutan bersih hasil = 20 − 1.5 = MD 18.5 juta.
Kesimpulan: pemotongan itu mungkin menaikkan permintaan kira-kira MD 16 juta jika isi rumah membelanjakan 80% pendapatan tambahan. Defisit belanjawan berkemungkinan membesar, kerana hasil susut lebih banyak daripada cukai tambahan yang dikutip.
Kesilapan yang perlu diawasi
Kesilapan lazim ialah menyatakan kesan sehala tanpa syarat.
Jawapan yang silap: Pemotongan cukai sentiasa menaikkan hasil kerajaan kerana orang bekerja lebih keras.
Pelajar menggunakan satu andaian tanpa menyatakannya, dan mengabaikan susutan serta-merta dalam cukai yang dikutip.
Pembetulannya ialah mengira kehilangan pusingan pertama, kemudian menyatakan pendapatan tambahan apa yang mesti muncul untuk mendapat semula sebahagiannya, dan menggunakan “mungkin” serta “jika”.
Semak sendiri
Cuba soalan ini tanpa kalkulator, kemudian buka setiap jawapan.
1. Pendapatan bercukai ialah MD 200 juta. Kadar turun daripada 25% kepada 20%. Berapakah hasil susut, dengan pendapatan tidak berubah?
Tunjukkan jawapan
Sebelum: 200 × 25% = 50. Selepas: 200 × 20% = 40. Hasil susut MD 10 juta.
2. Dalam soalan 1, isi rumah membelanjakan 70% pendapatan tambahan. Berapakah perbelanjaan tambahan itu?
Tunjukkan jawapan
Pendapatan tambahan = MD 10 juta. Perbelanjaan tambahan = 10 × 70% = MD 7 juta.
3. Hasil Marlow ialah MD 200 juta dan perbelanjaan MD 210 juta. Perbelanjaan kemudian naik MD 30 juta tanpa perubahan hasil. Berapakah defisit baharu?
Tunjukkan jawapan
Perbelanjaan baharu = 210 + 30 = 240. Defisit = 240 − 200 = MD 40 juta, naik daripada MD 10 juta.
Ke mana selepas ini
Pelajaran terakhir modul ini menunjukkan cara menulis semua ini tanpa memihak, dalam mengemukakan mekanisme dasar yang didokumenkan tanpa menyokong pilihan politik. Alat nisbah dengan had tafsiran membantu anda menyatakan defisit sebagai bahagian hasil, dan set latihan menguji keseluruhan modul.
Jika anda boleh mengira kesannya tetapi sukar menyusun andaian, guru kami boleh menyemak jawapan anda dalam tuisyen Ekonomi dalam talian satu dengan satu.